Zo!

In mijn laatste reisverhaal zei ik dat ik het volgende bericht vanuit Riobamba zou schrijven. Lekker niet dus! Ik zit nu namelijk in een crappy internetcafeetje in Cuenca. Maar wat is er ondertussen allemaal gebeurd?

Na een 7-uur-slopende busreis kwam ik 'savonds laat in Riobamba aan. Ik heb toen even snel wat gegeten en ben gaan slapen.
De volgende ochtend was ik namelijk van plan om een stukje de chimborazo op te wandelen, dit is de hoogste vulcaan van Ecuador.
Het heeft me een half uurtje geduurd om te kijken hoe ik daar het beste kon komen maar uiteindelijk kon ik voor 20 dollar een lift krijgen. De ecuadoriaan vroeg eerst 50 dollar maar dat vond ik pure afzetterij. Toen kwam ik uiteindelijk bij het laatste stukje behuizing onder aan de chimborazo. Hier moest ik me even regristreren en toen begon de wandeling.

Het volgens mijn reisgids beschreven uitzicht zou schitterend geweest zijn, ware het niet dat ik midden in de wolken zat. Vandaar ook de weinige foto's die ik heb kunnen nemen. Toch had ik wel zin om toch maar een beetje verder te lopen. Na 3 uur door de mist te waden (geen zorgen, pad was duidelijk aangegeven) kwam ik aan bij de Hermanos Carrel hut. Hier heb ik even een kleine pauze gehouden. Daarna volgde nog een klim van zo'n 200 meter (hoogte verschil dan). Hier deed ik ook nog eens een klein uurtje over. En toen kwam ik aan bij de laatste hut van de chimborazo, de whymperhut, volgens mij vernoemd naar degene die het eerst de top heeft bereikt. Helaas was ik nog steeds niet genoeg omhoog gegaan om boven de wolken uit te komen, maar om in mijn eentje in deze koude, toendra-achtige omgeving te staan had ook wel wat.
Verder naar boven kon niet, daar had je een gids en klimuitrusting voor nodig. Dus ik ben toen in 2 uur naar beneden gehuppeld waar ik een hobbelige bus terug naar mijn hotelletje in Riobamba heb gepakt. Hier heb ik even lekker uitgerust en wat vroeg gaan slapen.

De volgende dag ging mijn wekker namelijk weer redelijk vroeg. Ik moest namelijk om 8 uur op het busstation om de bus naar Allausi te pakken. Hier vertrok namelijk om 11 uur een trein die mij over de 'Nariz del Diablo', oftewel, 'de neus van de duivel' zou voeren.
Deze rit staat bekent als een van de moeilijkste en gevaarlijkste treinritten ter wereld vanwege het groote hoogteverschil.
Helaas mocht er vanwege eerder gebeurde ongelukken niet meer op het dak van de trein gezeten worden. Erg balen, maar het interieur van de trein had ook wel wat en het was zeker de oudste trein waar ik ooit in heb gezeten.
Zoals afgesproken sjokten we om 11 uur het pitoreske stationnetje uit. In een half uur tijd kwamen we langs erg mooie uitzichten en toen kwamen we uiteindelijk in een vallei aan de andere kant van de neus van de duivel uit. De treinreis was opzich niet zo specteculair al had ik af en toe wel het gevoel in de flying dutchmen te zitten (die leipe achtbaan in six flags). Ook werd het reisgevoel enigszins verstord door een dikke oude fransman die om de 2 minuten met zijn grote canon over mij heen hing te hijgen om een foto te maken, ik zat namelijk bij het raam - pardon, excusez-moi, jajajaja nu weet ik het wel, schiet op -.
In deze vallei konden we wat locale tradities bewonderen van de indianen die nog in deze vallei woonden en kregen we een hapje te eten. Hierna gingen we helaas wel weer precies dezelfde route terug maar goed, uitzicht was even leuk.

De volgende dag (gisteren dus) heb ik een bus naar Cuenca gepakt. Deze oude koloniale stad staat vol met kerkjes en pleintjes e.d en staat daarom ook op de wereld erfgoedlijst van Unesco.
Ik ben eerst naar het 'Zoologico Amaru' geweest. Dit is een soort van wetenschappelijke dierentuin waar ze inheemse reptielen e.d houden en ook tegengiffen winnen. Zo zijn er bijvoorbeeld piranha's en nog meer vage, giftige slangen en spinnen. Ik wildehier in principe even heen om de dieren te spotten die ik in de jungle gemist had.

Hierna ben ik wat gaan eten en toen het 'savonds donker was heb ik een taxi naar de 'Mirador del Turi' gegaan. Dit is een klein kerkje op een heuvel die over Cuenca uitkijkt. Het kerkje zelf is niet zo bijzonder maar omdat alle kerken e.d in Cuenca 'savonds verlicht worden gaf dit een geweldig uitzicht over de stad. Mijn foto's laten dat natuurlijk niet zo goed zien maar door de wirwar van gele straatlampen zag je overal prachtig verlichte kerktorens en pleintjes wat een soort van las-vegas-achtige uitstraling had.

Vandaag ben ik nog naar een van de bekendste museums van het land geweest, het 'Museo del Banco Central'. Hier ben ik even snel doorheen gewandeld, wasniet super bijzonder.
Hierna ben ik nog even koffie gaan drinken en nu zit ik hier dus in een internet cafeetje.

Aangezien ik geen zin had in een 10 uur durende busreis van Cuenca naar Quito heb ik gister maar een vlucht geboekt, deze gaat vanavond om half 8. Ook zou ik met die busreis pas om 2 uur snachts aankomen wat ook niet zo handig is omdat ik er mogen al om 7 uur uit moet om aan mijn volgende activiteiten te beginnen.

Wat die zijn kan je waarschijnlijk de 26e lezen, als ik weer tijd heb om een nieuw verhaal te schrijven en foto's online te zetten.

Doedels!